تبلیغات
ورزشی
دوشنبه 21 بهمن 1387  06:13 ب.ظ

اولد ترافورد ‘‘ تئاتررویاها ‘‘ 

این بار درباره ی استادیومی که بارها و بارها صحنه ی نبرد تنگاتنگ تیمهای بزرگ بوده است.

استادیومی که مختص باشگاه بزرگ منچستر یونایتد است.

ورزشگاه اولد ترافورد ...

اولدترافورد یکی از مشهورترین و بزرگترین ورزشگاههای فوتبال جهان است.در اوضاع و احوالی که  بسیاری از باشگاهها از ورزشگاههای قدیمی خود به محلهایی جدید نقل مکان می کنند منچستر اولدترافورد را حفظ می کند و به جای رفتن به جایی دیگر همان ورزشگاه قدیمی را توسعه می دهد.

بابی چارلتون اسطوره ی فوتبال انگلستان این ورزشگاه را تئاتر رویاها نامید.

تئاتر رویاها بزرگترین ورزشگاه باشگاهی در انگلستان است و یکی از مشهورترین در دنیاست.

((زیباترین و بهترین در نوع خود.فوق العاده ترین ورزشگاهی که تابه حال دیده ام.این ورزشگاه در دنیا نظیر ندارد و افتخار شهر منچستر است.اینجا خانه تیمی است که در آن می تواند شگفتی بیافریند و...)) این جملات نویسنده یکی از روزنامه های منچستر در روز پس از افتتاح ورزشگاه در سال ۱۹۱۰می باشد.

آری این ورزشگاه حدود ۹۶سال عمر دارد.پیش از آن تیم منچستر ورزشگاهی کوچک و قدیمی داشت و اولدترافورد در غرب شهر بناشد.اولدترافورد با هزینه ای معادل۶۰هزار پوند ساخته شدکه در زمان خود رقمی سرسام آور بود.آرچینا لیچ مهندس معروف اسکاتلندی طراح این ورزشگاه بود.او ورزشگاه های معروف وایت هارت لین و هامپدن پاک را نیز طراحی کرده بود.

اولدترافورد در سالهای۱۹۱۱و۱۹۱۵فینال جام حذفی انگلیس را برگزار کرد و درسال ۱۹۲۰پذیرای بیشتری تماشاگر در بازی منچستر یونایتد مقابل آستون ویلا بود.

از این بازی ۵۰۴/۷۰نفر دیدن کردند که رکوردی تازه برای یک بازی لیگ باشگاهی انگلیس بود.

در جنگ جهانی دوم اولدترافورد بشدت آسیب دید و تیم منچستریونایتد از ۱۹۴۶تا۱۹۴۹بازیهای خود را در ورزشگاه مین رود باشگاه منچستر سیتی برگزار می کرد.

برای جام جهانی۱۹۶۶ورزشگاه اولدترافورد بازسازی شد و بازی مجدد فینال جام حذفی سال۱۹۷۰بین چلسی ولیدز در این ورزشگاه برگزار گردید.

اولدترافورد اولین ورزشگاه انگلیس در دهه۱۹۷۰به حساب می آید که در آن حصار نصب کردند تا تماشاگران متعصب خشمگین نتوانند به زمین مسابقه حمله کنند.

 

توسعه جایگاهها...

دردهه های۶۰و۷۰و۸۰بیش از ۵۸هزار نفر می توانستند در ورزشگاه قرار بگیرند و به تماشای مسابقه بپردازند.اما با نصب کامل صندلی در آن ظرفیت واقعی اش ۴۴هزار نفر شد که برای باشگاهی چون منچستریونایتدکم بود.

از اوایل دهه ۹۰مدیران باشگاه به این فکر افتادند که ورزشگاه را بزرگتر کنند.براساس طرحی تازه ظرفیت صندلی های ورزشگاه ۲۶هزار عدد بیشتر می شد.ابتدا گنجایش ورزشگاه را به۵۶هزار نفر افزایش دادند و پس از آن جایگاه شمالی اش را تاارتفاع ۶۶متری بالا بردند که تا آنجا نیز گسترش یابد.هزینه توسعه ورزشگاه ۱۹میلیون پوند بود.

 

ورودی جدید به زمین...

جایگاه جنوبی اولدترافورد جایگاه اصلی آن محسوب می شود که نیمکت مربیان جلویش قرار گرفته و مدیران ـ اتاقکـــهای پلیس ـ رستورانهای لوکس و صندلیهای مسوولان اجرایی در آن واقع شده است.

شیب اینجا با جایگاههای دیگر تفاوت دارد و اندکی کمتر است.۲۰ردیف اول صندلیهای ورزشگاه در هر چهار سمت آن پایین تر از سطح خیابانهای اطراف اولدترافورد هستند.

جایگاه جنوبی را کمتر از تلویزیون می بینیم.چون دوربینها در آن تعبیه شده اند و جایگاههای دیگر را نشان می دهند. راهروی ورودی بازیکنان به زمی از وسط جایگاه جنوبی می گذرد.اما در سال۱۹۹۳از گوشه جنــوب غربی زمین منتهی می شد.راهروی قدیمی هموز حفظ شده و برای مناسبتهای ویژه و توهای دیدار از ورزشگاه باز می شود.

جایــگاه شرقی ورزشگاه به جایگاه «ساعــت» معروف است.

 زیرا در گذشته یک ساعت عظیم  بالا ی آن قرار داده بودند که وقت مسابقه را نشان می داد.اما حالا ۲ساعت الکترونیکی و ثبت نتایج بزرگ در دو گوشه شمالی قرار گرفته است.تماشاگران تیم مهمان و افراد معلول عمدتا در این جایگاه مستقر می شوند.

افزایش صندلی ها به ۶۸هزار عدد ادامه داشت.

کار گسترش اولد ترافورد اواخر دهه۹۰دوباره شروع شد و در ژانویه۲۰۰۰گنجایش ورزشگاه به۶۱هزار صندلی افزایش یافت.

بیرون ورزشگاه نمایی شیشه ای دارد که به ساختمانهای اداری مدرن بی شباهت نیست.مدر این قسمت مجسمه«سرمت باسبی» مربی فقید تیم فاتح جام باشگاههای اروپا در سال۱۹۶۸ و پلاکهای یادبود بازیکنان تیم که در سانحه هوایی جان خود را از دست دادند به چشم می خورد.

جایگاه غربی ورزشگاه همواره به هواداران سرسخت منچستر یونایتد اختصاص داشته که حداکثر ۲۰هزار نفر در آن قرار می گیرند.

کار گسترش جایگاههای  ورزشگاه در سال۲۰۰۰ به پایان رسید و صندلیهایش به عدد ۶۸۲۱۷عدد رسید.از نکته های جالب درباره این ورزشگاه یکی این است که جایگاه خانوادگی هم دارد که درون جایگاه بزرگ غربی است.

اولدترافورد ۹۰هزار نفری...

برنامه توسعه ورزشگاه اولدترافورد هنوز به پایان نرسیده است. مهندسان طرحی را پیشنهاد داده اند که براساس آن گنجایش اولدترافورد به۹۰هزار صندلی افزایش خواهد یافت.برای اجرای طرح جدید جایگاه جنوبی باید مرتفع شود و ۴ گوشه ورزشگاه نیز ارتفاع بگیرد تا صندلی های زیادی در آن نصب کنند.اما برای توسع ورزشگاه باشگاه باید حداقل ۵۰ساختمان بزرگ اطراف آن را خریداری و تخریب کند که پول زیادی را نیاز دارد.مدیران این باشگاه اعلام کرده اند که این کاررا انجام خواهند داد.

آخرین باری که در این ورزشگاه مهمترین دیدار اروپایی انجام شده برمی گردد به ۳سال پیش فینال جام باشگاههای اروپا که بین دوتیم ایتالیایی میلان و یوونتوس انجام شد که آن بازی را یووه ای ها پیروز شدند.

این هم  معرفی ورزشگاه اولد ترافورد اگه نظری دارید بدید برای بهتر شدن این وبلاگ هم نظر بدید ممنون میشم اگه شما هم  دنبال مقاله ای درباره ی این ورزش هستید بگید حتما می نویسم.


  • آخرین ویرایش:-
دوشنبه 21 بهمن 1387  06:10 ب.ظ

قوانین توپ فوتبال 
این بار می خوام راجع به قوانین این بازی صحبت کنم.

ابتدا در مورد اصلی ترین مورد نیاز برای انجام بازی یعنی توپ فوتبال:▪ باید كروى باشد.
▪ از چرم یا جنسهاى مناسب دیگر ساخته شده باشد.
▪ محیط توپ نباید بیشتر از 70 سانتى متر و كمتر از 68 سانتى متر باشد.
▪ وزن توپ در آغاز بازى نباید بیشتر از 450 گرم و كمتر از 410 گرم باشد.
▪ فشار توپ 0.6 الى 1.1 آتمسفر (600 الى 1100 گرم بر سانتى متر مربع) در سطح دریا باشد.

تعویض توپ ناقص
اگر در جریان بازى توپ تركید یا به هر طریقی حالت قانونى خود را از دست داد:
▪ بازى متوقف می شود.
▪ بازى مجددا با رها كردن توپ از محلى كه توپ تغییر شكل داده است آغاز می شود.

اگر موقعى كه توپ در بازى نیست تركید یا از حالت قانونى خارج شد، مثل ضربه آغاز بازى، ضربه دروازه، ضربه كرنر، ضربه آزاد، ضربه پنالتى یا پرتاب اوت:
▪ بازى مجددا با همان ضربه شروع می شود.
▪ توپ نباید در جریان بازى تعویض شود مگر با اجازه داور.

تصمیمات برد بین المللى


تصمیم 1
در مسابقات یا رقابتهایى كه تحت سرپرستى كنفدراسیونها برگزار می شوند، توپ مورد استفاده باید داراى یكى از تاییدیه هاى زیر باشد:
▪ The Official FIFA Approved
▪ The Official FIFA Inspected
▪ The Reference International Matchball Standard
▪ IMS - International Matchball Standrad

وجود چنین علامت هایى روى توپ مورد استفاده، نشان مى دهد كه با روشهاى لازم آزمایش شده و مورد قبول قرار می گیرد.

توپ علاوه بر اینها، باید مورد تایید برد بین المللى نیز باشد.
انستیتوهایى كه آزمایش ها را انجام مى دهند بوسیله فیفا انتخاب می شوند.
فدراسیونها یا اتحادیه هاى ملى مى توانند، توپهایى را كه داراى یكى از سه تاییدیه هاى فوق باشند مورد استفاده قرار دهند.

تصمیم 2
در مسابقات فیفا و مسابقاتى كه تحت سرپرستى كنفدراسیونها و فدراسیونهاى ملى برگزار می شوند، هیچ نوع تبلیغ تجارى روى توپ مجاز نیست جز آرم بازى و علامت تجارى تولید كننده توپ.

مقررات مسابقه میتواند اندازه و تعداد این قبیل ماركها را محدودتر كند.
     
 علامت استانداردهای توپ :                                                            
 
لازم به ذکر است  توپ جدیدی که از طرف شرکت آدیداس برای جام جهانی ۲۰۰۶استفاده شد نوع جدیدی از توپ بود که به جای ۴۰تکه از ۴تکه تشکیل شده بود در مورد استانداردها هم جالب است بدانید که استانداردهای این توپ از حد استانداردهای فیفا هم بالاتر است یعنی قوانین بیشتر از آنکه هست رعایت شده.


  • آخرین ویرایش:-
دوشنبه 21 بهمن 1387  06:08 ب.ظ

قوانین تعداد بازیکنان 
این بار درباره ی قوانین فیفا در مورد تعداد بازیکنان می خوام صحبت کنم
 
 این قانون تعداد بازیکنان یک تیم در زمین مسابقه و تعداد تعویض های آن را مشخص می کند:

بازیكنان
یك مسابقه بوسیله دو دسته، كه هر دسته نباید بیشتر از 11 نفر باشد و یكى از آنها دروازه بان است، انجام میشود.
اگر تعداد بازیكنان هر یك از دسته ها كمتر از 7 نفر باشد، مسابقه آغاز نمی شود.

رقابتهاى رسمى
در مسابقاتى كه تحت سرپرستى فیفا و كنفدراسیونها و یا فدراسیونهاى/اتحادیه هاى ملى برگزار می شود، حداكثر از 3 بازیكن جانشین (تعویضی) می توان استفاده كرد.
مقررات مسابقه باید مشخص كند كه اسامى چند نفر جانشین باید معرفى شوند.
در مسابقات بین المللى تعداد بازیكنان ذخیره از 3 تا 7 نفر است.

سایر مسابفات
در سایر مسابقات جانشینها می توانند مورد استفاده قرار گیرند مشروط براینكه:
- تیمهاى مربوطه در مورد حداكثر تعداد تعویض به توافق برسند.
- اطلاع به داور قبل از آغاز مسابقه.
- اگر داور اطلاع نداشته باشد یا اگر توافقى قبل از مسابقه بعمل نیاید، بیشتر از 3 نفر حق تعویض ندارند.

كلیه مسابقات
در سایر مسابقات، اسامى بازیكنان جانشین باید قبل از آغاز مسابقه به داور داده شود.
بازیكنانى كه اسامى آنها به داور داده نشده باشد، نمی توانند در مسابقه شركت كنند.

چگونگى تعویض بازیكنان
براى تعویض بازیكنان جانشین، شرایط زیر باید رعایت شوند:
- اطلاع داور قبل از عمل تعویض.
- بازیكن جانشین در صورتى می تواند داخل زمین بازى شود كه بازیكن اصلى زمین را ترك و سپس تنها با علامت داور می تواند وارد شود.
- جانشین تنها می تواند هنگام توقف بازى و از خط میانى وارد شود.
- زمانى كار تعویض پایان یافته می شود كه جانشین وارد زمین شود.
- از لحظه اى كه جانشین وارد زمین بازى شد جزو بازیكنان محسوب شده و بازیكن تعویض شده، از جرگه بازیكنان خارج می شود.
- بازیكنى كه قبلا در بازى بوده و تعویض شده است، دیگر نمی تواند براى بار دوم در همان مسابقه شركت كند.
- كلیه بازیكنان جانشین، خواه به بازى فراخوانده شوند یا خیر، تحت اقتدار و اختیار داور خواهند بود.

تعویض دروازه بان
هر یك از بازیكنان می توانند جایشان را با دروازه بان عوض كنند، به شرط اینكه:
- اطلاع دادن به داور قبل از اینكه تعویض انجام شود.
- عمل تعویض باید در توقف بازى انجام شود.

تخلفات/تنبیهات
اگر بازین جانشین (ذخیره) بدون اجازه داور وارد زمین شود:
- بازى متوقف می شود.
- به بازیكن جانشین با كارت زرد اخطار داده می شود، و از وى خواسته می شود كه زمین را ترك كند.
- بازى با رها كردن توپ از محل توقف، مجددا آغاز می شود.
- بازى ادامه می یابد.
- بعد از اینكه توپ از بازى خارج شد، بازیكنان مربوطه اخطار (كارت زرد) خواهند گرفت.

براى هرگونه نقض مقررات این قانون:
- بازیكنان مربوطه با دریافت كارت زرد، اخطا می گیرند.

آغاز مجدد بازى
اگر بازى براى دادن اخطار، توسط داور متوقف شد:
- بازى با یك ضربه آزاد غیر مستقیم، بوسیله بازیكنى از تیم مقابل و از محل توقف، مجددا آغاز می شود.

اخراج بازیكنان و جانشینان
بازیكنى كه قبل از آغاز بازى اخراج می شود، می توان بجاى وى از یك بازیكن جانشین استفاده كرد.
اگر یك بازیكن جانشین، خواه قبل از شروع و خواه بعد از شروع مسابقه اخراج شود، دیگر نمی تواند جایگزین داشته باشد.

- تصمیمات برد بین المللى

تصمیم 1
حداقل تعداد بازیكنان یك تیم، بستگى به نظر فدراسیون ملى دارد.
برد بین المللى عقیده دارد، اگر تعداد بازیكنان هر یك از دو دسته كمتر از 7 نفر باشد، مسابقه نباید ادامه یابد.

تصمیم 2
مربى می تواند در جریان بازى تعلیمات فنى را از منطقه فنى به بازیكنان خود منتقل كند، اما باید پس از دادن تعلیمات به وضعیت خود برگردد.
تمام افراد رسمى باید در داخل محوطه فنى باقى مانده و مسوول رفتار خود باشند.


  • آخرین ویرایش:-
دوشنبه 21 بهمن 1387  06:04 ب.ظ

از دوچرخه سواری تا فوتبال

در چهارم مهر ماه 1324 چند جوان نظامی علاقمند به ورزش دوچرخه سواری ، بنامهای « میرزائی، نواب و جانان پور » در خیابان فردوسی تهران اقدام به تأسیس یك باشگاه ورزشی نمودند و به دلیل اینكه اعضای این باشگاه همگی دوچرخه سوار بودند، نام آن را باشگاه «دوچرخه سواران» نهادند. اولین اعضای این باشگاه در بدو تأسیس عبارت بودند از: جانان پور، خاكزاد، گیتی، گریش، كلانی، مهدیون، حسینی،میرزائی و خشایار.

   رفته رفته دوچرخه سواران در سایر رشته های ورزشی نیز از قبیل والیبال، بسكتبال،پینگ پونگ، وزنه برداری، كشتی، شنا، فوتبال، و .... تصمیم به فعالیت گرفتند. در این زمان تیم فوتبال « تور » كه توسط مرحوم علی دانائی فرد تشكیل شده بود، توانست در یك رقابت، تیم فدرتمند كارگران آبادان را شكست دهد. بنابراین مورد توجه ویژه باشگاه دوچرخه سواران قرار گرفت. مسئولان وقت این باشگاه با مؤسس تیم تور به توافق رسیدند تا از آن پس این تیم با نام تیم فوتبال دوچرخه سواران در مسابقات شركت نماید.

   پس از یك سازمان دهی نسبی در باشگاه، « پرویزعموقلی، گرائیلی، دانایی فرد و سیدآقاجلالی » به عنوان هیئت مدیره انتخاب شدند. بنابر این تیم فوتبال دوچرخه سواران در سال 1325 اولین حضور رسمی خود را در مسابقات باشگاهی با كسب دو عنوان نایب قهرمانی مسابقات باشگاه های تهران و نایب قهرنانی جام خذفی تهران با موفقیت به پایان رسانید و سال 1326 نخستین سال صدرنشینی این تیم با قهرمانی در مسابقات جام حذفی تهران بود.

   اولین دیدار رسمی باشگاه دوچرخه سواران در پانزدهم اسفندماه 1328 در مقابل تیم شاهین با حضور 2000 تماشاگر در ورزشگاه امجدیه « شهید شیرودی فعلی » برگزار گردید كه طی آن اولین گل تاریخ فوتبال این تیم توسط بیوك جدی كار از نقطه كرنر به درون دروازه شاهین ارسال شد و این تیم با نتیجه یك بر صفر مقابل شاهین نخستین پیروزی خود را جشن گرفت.

این باشگاه در سال 1328 نام خود را تغییر داده و عنوان « تاج » را برگزید و در همین سال مقام قهرمانی باشگاه های تهران را نیز كسب كرد. از آن به بعد « تیم فوتبال تاج » به دلیل حضور تعدادی از نظامیان در تركیب آن بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت. و از آنجا كه مرحوم علی دانایی فرد، پایه گزار فوتبال این باشگاه، به رده های پایه ای توجه ویژه ای داشتند،تیم تاج بر آن شد تا اقدام به تأسیس شعبه هایی در سراسر كشور نماید و تیم های « تورج » « افسر »، « دیهیم »، « كورش » و « اتم » را در رده های سنی پائین بنابر تصمیم اتخاذ شده تأسیس نمود.

رفته رفته این باشگاه به عنوان یكی از مطرح ترین تیمهای فوتبال كشور بدل گشت و بازیكنانی از قبیل « بیوك جدی كار، پرویز كوزه كنانی، برادران بیاتی، عارف قلی زاده، و.... » از این تیم ظهور كرده و به اوج شهرت در فوتبال دست یافتند.

باشگاه تاج به عنوان میزبان نهایی سومین دوره جام باشگاه های آسیا در سال 1349 ، رقیبان حرفه ای خود را به تهران دعوت كرد و در پایان با غلبه بر نماینده اسرائیل، قهرمانی این دوره از جام را در خانه جشن گرفت كه برخی از بازیكنان این دوره عبارت بودند از: « طالبی، كاروحق وردیان، ناصر حجازی، اكبر كارگر جم، غلامحسین مظلومی، مهدی حاج محمد، علیرضا حاج قاسم، منصور پورحیدری، نصرالله عبداللهی و .... ».

با پیروزی انقلاب، تیم تاج به « استقلال » تغییر نام داد و همچنان پر قدرت و درخشان در میدان های سبز مسابقات ظاهر گردید و در سال 1370 بار دیگر عنوان قهرمانی خود را در جام باشگاه های آسیا تكرار نمود. افتخار آفرینان این دوره نیز افرادی چون : « شاهرخ بیانی، شاهین بیانی، مجید نامجومطلق، عبدالعلی چنگیز، مهدی فنونی زاده، امیر قلعه نوعی، عباس سرخاب، حمید بابازاده و .... » بودند.

اكنون تیم استقلال به عنوان یكی از پرافتخارترین باشگاههای آسیا و ایران شناخته میشود


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 21 بهمن 1387
دوشنبه 21 بهمن 1387  06:00 ب.ظ

از شاهین

شاهین باشگاهی بود که در سال 1321 به دست یک معلم به نام دکتر عباس اکرامی با همکاری و همراهی گروهی از بهترین جوانان کشور که عمدتاً دانشجو بودند ، بنا نهاده شد و مفاخر بزرگی چون امیرمسعود برومند ، امیر عراقی ، شکیبی ، فاخری ، انصاری ، دکتر نادر افشار ، مرحوم پرویز دهداری ، حسینعلی کلانی ، جعفر کاشانی ، همیون بهزادی ، حمید شیرزادگان ، و ... تربیت کرده و به جامعه فوتبال تقدیم نمود .
شاهین داری 402 تیم جوان با 62 شعبه در سطح کشور بود که دکتر اکرامی این تیم را بر پایه 3 اصل ( اخلاق ، تحصیل و علم و ورزش ) استوار ساخته بود . .

شاهین در آن روزگار ، تنها دفتری بود در ورزشگاه امجدیه ( شیرودی فعلی ) که بازیکنانش بری تعلیم در آنجا گرد هم می آمدند . ین باشگاه بری اولین بار آموزش فوتبال  را به صورت کتابی و از روی اصول ، شروع کرد و نخستین جزوه آموزشی را که در بر گیرنده اصول ورزش فوتبال بود ، و با استفاده از منابع جهانی تهیه و تنظیم گشته بود ، جهت یادگیری در اختیار اعضای خود قرار داد .

این تیم به جهت سیستم و قدرت عجیبی که بازیکنانش در کار حمله داشتند به ندرت اجازه میداد حریفانش ( حتی بزرگترینشان ) خود را از شکست نجات دهند . لیکن بی دریتی و عدم دور اندیشی مدیران وقت باشگاه و کج سلیقگی و انفعال دستگاه ورزش وقت کشور ، دست به دست هم داد و باعث شد بدلیل پاره ی مسائل بعد از بازی این تیم با تهرانجوان در هفته دهم ( در تاریخ 16/4/1346 ) این باشگاه منحل گردد .

در ان بازی ناظم گنجاپور با وارد کردن سه گل در دقیق 61 ، 68 و 75 به درون دروازه تهرانجوان این افتخار را بدست آورد که تا تمام کننده کتاب پیروزی های شاهین برای همیشه باشد .

آن روز شاهین در هفته دهم بازی ها با 18 امتیاز از 10 دیدار ( در آن زمان برای هر پیروزی 2 امتیاز منظور می شد ) و 19 گل زده و 7 گل خورده در صدر و داریی با 16 امتیاز در ردیف دوم قرار گرفته بود .

این بازی آخرین بازی شاهین بود در حالی که در این فصل ، 3 هفته از بازی های ین تیم مقابل شهربانی ، دیهیم و تاج باقی مانده بود ، ناگهان با اطلاعیه رسمی سازمان تربیت بدنی از تاریخ 20/4/1346 شاهین منحل گردید . پس از انحلال شاهین ، بازیکنان آن همچنان یکپارچگی خود را حفظ کردند و حدود یک سال محرومیت را با ادامه بازی ها و تمرینات خود در زمین های خاکی ، سپری نمودند . تا این که باشگاه های مطرح آن روز در صدد جذب این جوانان بی رقیب بر آمدند و از آن جمله باشگاه پاس خواهان کاشانی ، کلانی و همایون بهزادی بود و بعضی از باشگاه های دیگر هم بقیه آنان را مدنظر قرار داده بودند لذا شاهینیها به تکاپو افتادند تا از تفرق و پراکندگی مجموعه خود جلوگیری به عمل آورند ( از آن جمله مرحوم پرویز دهداری را می توان نام برد ) و بر آن شدند تا این مجموعه را در باشگاه پرسپولیس گردهم آورند .



و اما پرسپولیس ...



پرسپولیس باشگاهی بود که در سال 1342 بدست علی عبده بنا شده بود و در آن رشته های بولینگ ، والیبال و بسکتبال فعال بود . عبده از آمریکا به ا یران آمده بود و در جامعه ورزشی آمریکا در رشته بوکس صاحب عنوان قهرمانی بود ( بابا بوکسور ! ) . عبده مدت ها اندیشه یجاد تیم فوتبال پرسپولیس را با خود داشت و تیم فوتبالی را نیز یجاد کرده بود که تیمی ضعیف در رده دوم باشگاه های کشور محسوب می شد و از اعضای محبوب و ماندگار آن محمود خوردبین را می توان نام برد .

پس از انحلال شاهین با دریت امیر مسعود برومند و ریزنی هی مرحوم دهداری ، چند تن از بازیکنان قبلی شاهین در ترکیب تیم دسته دومی پرسپولیس قرار گرفته و ترتیب یک مسابقه با تیم جم آبادان ( که در آن زمان تیم صاحب نامی بود ) را دادند و پس از آن تمامی اعضی شاهین به پرسپولیس پیوستند و محبوبیت شاهین بلند پرواز را به پرسپولیس هدیه نمودند .

پرسپولیس بهار خود را در آغازین روزهای سال 1347 با مربیگری دهداری ( کاپیتان پیشین شاهین ) و سرپرستی دکتر برومند آغاز کرد . مطابق مقرراتا ین تیم می بایست کار خود را در فوتبال از دسته سوم و یا حداکثر از دسته دوم باشگاه ها شروع کند . اما انحلال چند تیم در این زمان باعث گردید تا به جی مسابقات لیگ یکسری مسابقات رده بندی در سطح باشگاه هی پیتخت برگزار شود . در آن مسابقات 44 تیم به رقابت پرداختند که 4 تیم پرسپولیس ، تاج ، عقاب و پاس سرگروه گردیدند .
از آن پس پرسپولیس رسماً وارد مسابقات باشگاهی یران گردید . ین تیم در سال 1347 قدرت نمایی کرد و تمام رقیبان را پشت سر گذاشت و به عنوان قهرمان باشگاه هی تهران ، جهت شرکت در در مسابقات آسیایی تایلند عازم بانکوک گردیدند .

در سال 1348 کارخانه یران ناسیونال با مدیریت خیامی ( از طرفداران تیم شاهین ) تازه تاسیس گردیده بود و تیم فوتبال ضعیفی هم داشت ، ( علی پروین هم از جمله بازیکنان ین تیم بود ) در ین زمان ( 1348 ) فکر تبلیغ محصول ین شرکت ( پیکان ) با استفاده از محبوبیت تیم شاهین ، خیامی را بر آن داشت تا مذاکراتی با چند تن از شاهینیی سابق انجام داده و آنان را به تیم پیکان دعوت نمید . با رفتن آنها افراد باقی مانده نیز راهی جز پیوستن به یشان ندیدند . لذا تمامی بازیکنان شاهین ( به جز عزیز اصلی ، دروازبان شاهین ) به پیکان مهاجرت کردند و در این سال عنوان قهرمانی باشگاه هی یران را از آن پیکان نمودند و در همین سال پیکان به جای تیم ملی در تورنمنت جام دوستی نیز شرکت کرده و در بین 5 تیم مقام نخست را از آن خود کردند .

لازم به ذکر است که در این زمان پیکان در برابر پرسپولیس با تک گل علی پروین و با نتیجه یک بر صفر پرسپولیس را شکست داد .

پرسپولیس در غیاب شاهینی ها با تصاحب 12 امتیاز در رده یازدهم قرار گرفتند . حضور در پیکان بیشتر از 1 سال به طول نیانجامید و مجدداً بازیکنان در سال 1349 به خانه خود برگشتند و قهرمانی اولین دوره لیگ تخت جمشید در سال 1350 را از ان خود کردند . پرسپولیس در 5 دوره برگزاری لیگ تخت جمشید ، با کسب دو قهرمانی ( لیگ اول و سوم ) و سه نائب قهرمانی ، به عنوان پرافتخارترین باشگاه کشور شناخته شد .

با وقوع انقلاب اسلامی ، این تیم دچار بحران نفرات گردید و بازیکنانش بکلی عوض شدند و تعداد بسیار اندکی از بازیکنان قدیمی باقی ماندند . لیکن برگزاری مسابقات جام شهید اسپندی در سال 1358 و دیگر مسابقات ، باعث گردید تا بازیکنان مستعد و جوان کشور نگذارندا ین باشگاه بلند آوازه از رونق بیفتد .

باشگاه پرسپولیس در سال 1365 تحت پوشش بنیاد مستضعفان و جانبازان قرار گرفت که نام آن به (( آزادی )) تغییر دادند . لیکن پس از مدت زمان اندکی بنیاد از اداره ا ین باشگاه خودداری کرد و در ین زمان با توجه به موقعیت این باشگاه ، سازمان تربیت بدنی ، خود اداره آن را عهده دار گردیده و نامش را نیز به (( پیروزی )) تغییر دادند که تا کنون نیز با همین نام در میادین ورزشی حضور می یابد . البته این تیم برای هواداران پر شمار این تیم همان پرسپولیس است .


  • آخرین ویرایش:-
دوشنبه 21 بهمن 1387  05:58 ب.ظ

تاریخچه فوتبال
(football history)

football historyواژه فوتبال ترکیبی از دو جزء (پا foot) و (توپ ball) می باشد. دو تیم یازده نفر در یک زمین با اندازه های معین، درصدد رساندن توپ به دروازه مقابل اند و هیچ یک از افراد، جز دروازه بانها حق استفاده از دست را ندارند. فوتبالی که امروزه شاهد آن هستیم تاریخی چند هزار ساله دارد. چین، یونان، مصر و روم باستان زادگاه های اولیه فوتبال بوده اند. تحقیقات نشان می دهد که ملل مختلف هزاران سال قبل از میلاد بازیهای  شبیه فوتبال داشته اند. کشیشی به نام اشپانوت از اهالی آلمان، پژوهشهایی درباره فوتبال به عمل آورده است. او می گوید: « طبق نوشته های هومر -نویسنده و شاعر یونانی- در قاره گمشده آتلانتیس، ورزشگاه عظیمی بوده که تماشاگران زیادی جهت تماشای توپ گرد در آن جمع می شدند.»


فوتبال در چین باستان

football historyتحقیقات باستان شناسان نشان می دهد که بین سالهای 200 تا 220 قبل از میلاد، هوانگ تین، امپراتور چین مبتکر بازی «تی-سو-چو» (T-So-Cho) بوده است. تی-سو در زبان چینی همان لگد زدن و با پا زدن است و چو، به معنی توپ می باشد. وی، تی-سو-چو را به این منظور ابداع کرد که سربازانش با هم مبارزه کنند و به رقابت بپردازند. پس از چندی این بازی از محدوده سربازخانه ها به میان مردم راه یافت. چو یا همان توپی که در آن زمان مورد استفاده قرار می گرفت، هشت تکه ای و از جنس چرم بود. این چرم را به هم می دوختند و درون آن را از پر، پشم و یا پنبه پر می کردند. بازی تی-سو-چو با فوتبال امروزی وجوه اشتراک فراوانی داشته است. دروازه ها از پایه هایی از جنس چوب بامبو تشکیل می شد که بلندی آن به حدود 5 متر می رسید. این دروازه ها، دقیقاً بسان دروازه های امروزی بازی فوتبال، با تور پوشش داده می شد و جالب تر آن که نوشتارهای بدست آمده، حاکی از آن است که استفاده از شکم، سر، پا و سینه برای حمل توپ، مجاز ولی استفاده از دست، غیرمجاز بوده است. البته در پایان بازی تی-سو-چو، برنده بی نصیب از جایزه و بازنده بی بهره از مجازات نبود. جایزه برندگان، تنها کف زدن و هورا کشیدن بود، اما گروه بازنده باید بی دفاع در جای خود می ایستادند و کتک می خوردند.


فوتبال در ژاپن

football historyدر سال 587 میلادی، فوتبال از چین به ژاپن راه یافت و این حرکت با تحولات جدید و تکامل نسبی همراه بود. «کوماری» واژه ای است که ژاپنی ها به فوتبال اطلاق می کردند. در کتیبه های بدست آمده از آن دوران، فوتبال، عملی مذهبی و جزو آداب دینی شمرده می شده است. طبق اسناد معتبر، امپراتور وقت ژاپن، تنیشی-تنو که در سالهای 617 تا 621 سلطنت می کرد، علاقه فراوانی به این آئین داشت، چون خودش در زمان ولیعهدی، از بازیکنان زبده کوماری بود. به محض آنکه تنیشی-تنو به بازی فوتبال مبادرت ورزید، آئین ژاپنی سین توئیزم که برای امپراتورها شرف خدایی بود، کوماری را از ارج و قرب بالایی برخوردار کرد.
    هر ساله در فصل پائیز، تشریفات و مراسمی به مناسبت بازی کوماری برگزار می شد.  قبل از مراسم، توپ را برای تبرک نزد روحانی اعظم می بردند و او با خواندن دعا از درگاه خدایان برای سرزمین آفتاب، آرامش و برکت آرزو می کرد. سپس نجیب زادگان و بزرگان با لباسهای فاخر، در گوشه هایی از میدان مستقر می شدند. میدان بازی به شکل مربع بود و در هر گوشه میدان، درختی کاشته شده بود: کاج در شمال غربی، سرو در جنوب غربی، بید در جنوب شرقی و آلبالو در شمال شرقی. توپ 24 سانتی متر قطر داشت و زمان بازی در هر نیمه، حدود بیست دقیقه بود. کوماری در ژاپن برخلاف تی-سو-چو در چین، یک بازی اشرافی، آرام و بدون خشونت و برخورد بود. اگر بازیکن، کوچکترین حرکت خشنی  از خود نشان می داد، از بازی اخراج می شد. کافی بود بازیکنی به بازیکن دیگر تنه بزند تا فوراً از زمین اخراج شود، البته اگر حریف، طرف مقابل را می بخشید، بازیکن در زمین می ماند و اخراج نمی شد. سالها بعد در اوایل قرن دهم میلادی، فوتبال از حالت اشرافیت خارج و همگانی شد.


فوتبال در روم و یونان

رومی ها نوعی بازی به نام "Harp Stum" (هارپ استوم) داشتند که در آن، دو گروه در دو سوی زمین قرار می گرفتند و زمین هر تیمی با خط کشی معین شده بود. برای بازی، از نوعی توپ استفاده می شد که رویه ای چرمی داشت. میان دو زمین، فاصله ای وجود داشت که با دوخط دیگر تعیین شده بود و بازی در میان این فاصله انجام می شد و هر تیم باید توپ را از خط مرزی عبور داده و به زمین حریف برده و تا به انتهای آن می رساند. در مرز هر زمین، همه می توانستند توپ را روی هوا با دست مانند دروازه بان امروزی بگیرند و مانع از ورود توپ به زمین خود شوند. این بازی در روم، بازی خاص سربازان بود و هر تیم فرمانده خود را به عنوان مربی انتخاب می کرد. در این بازی هل دادن، گلاویز شدن و کشیدن حریف امری عادی به شمار می رفت. در هر تیم، یازده بازیکن حضور داشتند که در سه خط دفاع، میانی و حمله قرار می گرفتند. بعدها دو خط میانی که منطقه مرزی را مشخص می کرد، از میان رفته و تنها یک خط، نیمه زمین را معین می کرد. این بازی تا به آنجا در میان سربازان ومردم رواج یافت که شکل قانونی به خود گرفت و هر سرباز رومی می بایست در آن شرکت می کرد. هنگامی که سربازان ژولیوس سزار، در قرن سوم به بریتانیا پا نهادند، باعث گسترش بازی در آنجا نیز شدند. پس از خروج سربازهای روم در سال 217 بعد از میلاد از ولز، بازی یی به نام «تراک» در آنجا شکل گرفت که منشاء اولیه بازی فوتبال در انگلستان بود.
    در یونان هم بازی یی به نام «اسفروناشیا» که بسیارشبیه هارپ استوم بود، انجام می شد. افلاطون در مورد این بازی می گوید: «اسفروناشیا، سودمندترین تمرین نظامی است که یک سرباز را می سازد.»


سیر تکوینی فوتبال

از قرنهای اولیه پس از میلاد تا قرن هجدهم میلادی، ورزش فوتبال به شکل قانونی و غیرقانونی به اشکال مختلفی در کشورهای گوناگون انجام گرفت. بازی دسته جمعی با توپ، هرچند در دوره هایی توأم با خشونت بود و گاه به تعطیلی آن در برخی کشورها انجامید؛ ولی علاقه مردم به آن کم نگردید. در سالهای 1130 تا 1180، بازی فوتبال با نام «لاسول» در فرانسه رایج شد و در میان شاهان فرانسه، لوئی هفتم که از 1140 تا 1173 فرمانروایی نمود؛ به گسترش این ورزش همت گمارد. او جوانان بسیاری را به این ورزش تشویق نمود و تیمهای فراوانی را بوجود آورد. در طی سالیان پس از آن، این بازی خشن که گاهی با مرگ بازیکنان هم همراه بود، توسط بریتانیایی ها شامل قوانین و مقرراتی گردید. در حقیقت، منشاء فوتبال امروزی، مناطقی از بریتانیا بوده است که برای این بازی قوانینی وضع نمودند و تلاش کردند ضمن کاستن خشونت از آن، جاذبه های آن را افزایش دهند.
    در سال 1681، در لندن بازی فوتبال با قوانین و مقررات خاصی دنبال می شد و حتی مسابقاتی هم در حضور پادشاه انگلستان برگزار گردید. تا سال 1832، بازی یی که به عنوان فوتبال در سراسر انگلستان رواج داشت، هیچ محدودیتی در استفاده از سر و پا و دست برای آن در نظر گرفته نشده بود و بیشتر شبیه راگبی امروزی بود. اما از این سال به بعد، فوتبال به سمت جدایی از راگبی پیش رفت و درنهایت در سالfootball history 1841، مقرر گردید که فوتبال بازی یی با پا و راگبی با دست و پا باشد. در نیمه دوم سال 1846، شاگردان سابق مدرسه «شرزبوری واتون» که دانشجویان دانشگاه کمبریج شده بودند، نخستین باشگاه فوتبال را تأسیس کردند و دو سال بعد، نخستین قوانین فوتبال را با همکاری سایر تیمهای دانشگاهی بنیان نهادند.
    درسال 1862، باشگاه فاتس کانتی در شهر ناتینگهام تأسیس شد که به عنوان قدیمی ترین باشگاه فوتبال در لیگ باشگاههای انگلیس، هنوز هم حضور دارد و امروزه با نام «ناتینگهام فارست» شناخته می شود.
    جام انگلیس (
FACup)، قدیمی ترین مسابقات فوتبال جهان است که در سال 1871 پایه ریزی شده است. در روز بیستم جولای 1871، هفت عضو اتحادیه فوتبال انگلیس به دفتر مجله « اسپورت من» وارد شدند که یک هفته نامه ورزشی بود و به دبیرآن پیشنهاد نمودند تا اعلامیه مسابقات فوتبال میان باشگاههای لندن را منتشر کند و مسئولیت آن را برعهده گیرد. براساس این اعلامیه، هر تیمی با یک شکست حذف می شد و هر تیمی که خواهان شرکت بود، باید «یک گنی» (واحد پول انگلستان در آن زمان که اندکی بیشتر از یک پوند بود) می پرداخت. این مسابقات به سرعت شکل گرفت و فاتح آن، تیم فوتبال واندرز لندن بود که با نتیجه یک بر صفر، تیم سلطنتی مهندسان را شکست داد.
    نخستین مسابقه بین المللی فوتبال، در روز شنبه 30 نوامبر 1872 بین دو تیم انگلیس و اسکاتلند در گلاسکو برگزار شد که با نتیجه بدون گل به پایان رسید.


  • آخرین ویرایش:-